Stres Bahçesi !

Daha önce az çok bahsetmişdim iş yerimdeki bahçe den ;
iş yoğunluğundan bunaldığım da eve gitmeden önce bahçemle haşır neşir olunca eve taşımıyorum stresimi.
Toprak alıp götürüyor ben de ki tüm olumsuzlukları.


Hele ki ; çiçeklere burnumu uzatıp da o mis gibi kokularını çiğerlerim taşarcasına içime cekiyor isem ..

Çiçek der geçeriz lakin ne de hoş etki bırakır insanın ruhunda , yüreğinde..
Renkleri alır götürür masalsı bir dünyanın kapısına.

Bu sene zambaklar kendini gösteremediler.
Nazlı bir gelin gibi açdıkları da solduklarıda bir oldu.

Menekşelerim ise ; zambaklarımın aksine biz burdayız dercesine çoşku ile açdıkça acdılar.

Renk renk bezediler toprağı allayarak pullayarak.

Nanelerim bir hayli arsızlar.
Bir sıra ekdiğim halde dağıldıkça dağıldılar asi ce toprağı kapladılar.
Boylandılar rüzgarın savruluşu ile birlikte mis gibi kokular saldılar etrafa.

Onlar boyaldıkça topladım teker teker.
Güneşin o tatlı sıcaklığında kurudular.
Yeşil hallerinde eser kalmamasına rağmen kokuları belirginleşdi.
Kışın biz burdayız diyecekler çorbalarda , salatalarda , yemeklerde.

Domateslerim , biberlerim köklerini toprakla bir bütün yapıp boylandılar.
Her gün daha da yeşerdiler , filizlendiler.

Çiçeklerini sundular güneş e..
Güneş de bu cömertliğe karşılık verdi.

Doğa fidelerin nazlı süzüşlerini karşılıksız bırakmadı.
Yağmur bulutlarını gönderdi.
Güneş in iç gıcıklatıcı ışıklarından bunalan fideler yağmur damlaları ile serinledi meyvelerini döktü teker teker..

Bahçe işleri ile uğraşmak zevkli..
Her bakımdan..
Uğraşdıkça ortaya çıkan güzellikler mutluluk sunuyor insan a..

Doğa insanoğluna olduğundan çok daha cömert...

Yeter ki sabır , emek, hoşgörü ve anlayış iç içe olsun !